Een graf is een laatste rustplaats. Het lichaam van een overledene ligt er alleen of met enkele andere begraven. Een graf is eigendom van de begraafplaats. Een algemene begraafplaats is eigendom van de gemeente. Een bijzondere begraafplaats is eigendom van een stichting, een bedrijf, een natuurlijk persoon of een kerkgenootschap. Zo zijn er katholieke, islamitische en joodse begraafplaatsen. Zo'n bijzondere begraafplaats werd vroeger ook wel particuliere begraafplaats genoemd.

Zowel bij een algemene begraafplaats als een bijzondere begraafplaats kan iemand een graf 'kopen'. Hij heeft recht op het graf en wordt daarom de rechthebbende genoemd. Maar eigenlijk huurt die persoon een graf van de gemeente (algemene begraafplaats) of van het bestuur of de eigenaar van een bijzondere begraafplaats. De 'koop' is voor een bepaalde tijd.
Deze verschilt per begraafplaats, maar begint vaak bij een periode van tien jaar en kan oplopen tot honderd jaar of eeuwigdurend. Deze laatste termijnen komen echter nog maar weinig voor.

De rechthebbende is diegene die het uitsluitende recht op een graf 'koopt'. Het graf staat dan op zijn naam. Hij bepaalt ook wie er in het graf wordt of worden begraven. Dat kan hij zelf zijn, want het is mogelijk tijdens iemands leven al om een graf te verzoeken. De rechthebbende kan het ook overlaten aan de nabestaanden die dan het recht op het graf erven. Als hij namelijk is overleden, moeten de nabestaanden een nieuwe rechthebbende inschrijven.

Familiegraf
In een familiegraf kunnen meerdere familieleden worden begraven. Het aantal kan verschillen, vaak van twee tot vier overledenen. Meestal bestaat een familiegraf uit meerdere verdiepingen. Maar soms zijn het twee grafplaatsen naast elkaar. Zo'n familiegraf noemen sommigen een 'dubbel graf'. Een familiegraf voor vier overledenen wordt dan een 'dubbel familiegraf' genoemd.

Ook een familiegraf wordt beschouwd als een eigen graf, maar dan voor meer dan één overledene. Er is één rechthebbende. Hij kan een familiegraf voor 20 jaar 'kopen' en bepaalt wie erin worden begraven. Ook bij een familiegraf is steeds een verlenging van 10 jaar mogelijk. Als bij een bijbegraving het grafrecht binnen 10 jaar zal verlopen, is de rechthebbende verplicht dit zover te verlengen dat de grafrust voor de laatste overledene 10 jaar bedraagt. In een familiegraf mag ook een asbus met of zonder urn worden bijgezet. Dan is wel toestemming nodig van de rechthebbende.

De rechthebbende bepaalt de grafbedekking. Deze wordt bij de eerste overledene geplaatst en kan daarna worden aangepast met extra opschriften. Elke keer als er in een familiegraf een overledene wordt begraven zijn er grafrechten verschuldigd voor het openen en het sluiten van het graf.

Algemeen graf
Een algemeen graf is een graf waarin meerdere personen worden begraven. Anders dan bij een familiegraf bepaalt de beheerder van de begraafplaats wie er in het graf komen te liggen. Meestal op volgorde van melding van overlijden of afhankelijk van het tijdstip waarop de begrafenis plaatsvindt. De overledenen hoeven dus geen familie van elkaar te zijn.

In een algemeen graf worden vaak overledenen begraven die geen voorzieningen hebben getroffen om een eigen graf te 'kopen'. Eigenlijk wordt er een plaats gehuurd in een gedeeld graf. Een algemeen graf wordt voor een periode van tien jaar gehuurd van de begraafplaats. Na 10 jaar is de wettelijke grafrust verstreken. Dan kan de begraafplaats het graf ruimen, zonder toestemming van nabestaanden. Vaak is er geen mogelijkheid tot verlenging. Wel laat de begraafplaats weten dat het graf wordt geruimd. Bijvoorbeeld via een algemene publicatie. Dan kunnen nabestaanden eventueel de stoffelijke resten herbegraven in een eigen graf of laten cremeren.

Meestal worden in een algemeen graf drie overledenen boven elkaar begraven. De ruimte op het graf voor een individuele grafsteen is daardoor beperkt. Grafstenen voor algemene graven zijn daarom vaak aan strenge voorschriften gebonden. Algemene graven herkent u aan de kleinere stenen op het graf.

Kindergraf
Een kindergraf is een graf speciaal voor overleden kinderen, jonger dan 12 jaar. Een kindergraf is kleiner dan een normaal graf. Net als bij een volwassene die is overleden, kan worden gekozen voor een algemeen kindergraf of een eigen kindergraf. De voorwaarden en mogelijkheden zijn vaak volgens dezelfde richtlijnen als van een eigen graf of een algemeen graf voor volwassenen. Een kind kan ook in een algemeen graf voor volwassenen worden begraven.

Een algemeen kindergraf is alleen voor overleden kinderen. Ook bij dit algemene graf kan een plekje in het algemene graf worden gehuurd. De periode is minimaal 10 jaar. Meestal is er plaats voor drie overleden kinderen.

Kindergraven zijn vaak op een speciaal gedeelte van de begraafplaats te vinden. Daar is een passende sfeer gecreëerd. Voor overleden baby's en kinderen jonger dan een jaar is soms weer een apart gedeelte gereserveerd.

Urnengraf
Tegenwoordig kunnen mensen er ook voor kiezen om na crematie de asbus of urn te begraven. Een urnengraf is kleiner dan een normaal graf. Op het urnengraf kan een kleine steen of tegel worden geplaatst. Ook bij een urnengraf kan iemand kiezen voor een eigen graf of een algemeen graf.

Bij een algemeen urnengraf bepalen de nabestaanden niet zelf waar de asbus of urn met de as van de overledene wordt begraven. Dat doet de beheerder van de begraafplaats. In een algemeen urnengraf kunnen vaak vier urnen of asbussen worden begraven. De minimale termijn van grafrust voor een algemeen graf is tien jaar. Nadat de huurtermijn is verstreken zullen medewerkers van de begraafplaats de as verstrooien over de strooiweide.

Een eigen urnengraf biedt vaak plaats voor een tot vier urnen. Het graf kan de rechthebbende voor een bepaalde periode 'kopen'. Bijvoorbeeld voor twintig jaar. Ook bij een urnengraf kan hij dit steeds met tien jaar verlengen. Een asbus of urn kan ook in een normaal graf worden begraven of worden bijgezet bij een familiegraf.

Columbarium of Urnenmuur

Een eigen urnennis in het columbarium biedt plaats voor drie urnen. De nis kan de rechthebbende voor een bepaalde periode 'kopen'. Bijvoorbeeld voor twintig jaar. Ook bij een urnennis kan de rechthebbende dit steeds met tien jaar verlengen.